مىكردند در آن به هوى و ميل نفس ، نه به حقّانيت ، و طلب مىكردند به آن دنيا را ، نه آخرت و رضاى الهى . » « ثمّ انظر في أمور عمّالك فاستعملهم اختبارا ، و لا تولّهم محاباة و أثرة ، فإنّهما جماع من شعب الجور و الخيانة . و توخّ منهم أهل التّجربة و الحياء ، من أهل البيوتات الصّالحة ، و القدم في الإسلام المتقدّمة ، فإنّهم أكرم أخلاقا ، و أصحّ أعراضا ، و أقلّ في المطامع إشراقا ، و أبلغ في عواقب الأمور نظرا . » « پس از آن ، نظر كن در عمّالى كه قرار مىدهى در كارها . پس ، ايشان را استعمال كن از روى آزمايش ، و ايشان را والى مساز از روى محابات و دوستى و برگزيدن بىآنكه به حقيقت [ 211 آ ] استحقاق و قابليت و استعداد ايشان برسى و خشنودى مردم را از ايشان بدانى . پس ، به درستى كه محابات دايرهء گردآورنده‌اى است شاخه‌هاى ظلم و خيانت را - چه حاكم امين است كه مصلحت عباد اللّه را مرعى دارد ؛ هرگاه تعيين عاملان نه از روى حجّت كند و در آن خواهش خود را دخل دهد ، ظالم و خائن خواهد بود - و طلب كن از ايشان از جهت ولايت و استعمال در اعمال اهل تجربه در كارها و صاحبان حيا كه از ظلم و ناراستى شرم كنند ، و اهل خاندانهاى شايسته كه اهل دودمان « 1 » ايشان به اخلاق و سير حميده معروف باشند ، و ثبوت و رسوخ قدم متقدّم در اسلام داشته باشند . پس ، به درستى كه ايشان گراميترند به حسب خلقها ، و درست‌ترند به حسب اعراض ، و طمع ايشان كمتر است ، و در عاقبت كارها بالغ نظرترند . » « ثمّ أسبغ عليهم الأرزاق ، فإنّ ذلك قوّة لهم على استصلاح أنفسهم ، و غنى لهم عن تناول ما تحت أيديهم ، و حجّة عليهم اذا « 2 » خالفوا أمرك أو ثلموا أمانتك . ثمّ تفقّد أعمالهم ، و ابعث العيون من أهل الصّدق و الوفاء عليهم ، فإنّ تعاهدك في السّرّ لأمورهم حدوة لهم على استعمال الأمانة ، و الرّفق بالرّعيّة . » « پس از آن ، تمام كن بر ايشان ارزاق و معونات را . به درستى كه آن باعث توانايى

--> ( 1 ) . در مر به « اهل و دودمان » تغيير يافته است . ( 2 ) . چاپ صبحى صالح : « ان » .